Conjugation of schamen
/ˈsxamə(n)/schaamte voelen, iets van jezelf niet goed vinden zodat je het niet aan anderen wilt tonen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | schaam |
| jij / je | schaamt |
| hij / zij / het | schaamt |
| wij / we | schamen |
| jullie | schamen |
| zij / ze | schamen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | schaamde |
| jij / je | schaamde |
| hij / zij / het | schaamde |
| wij / we | schaamden |
| jullie | schaamden |
| zij / ze | schaamden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | schame |
| jij / je | schame |
| hij / zij / het | schame |
| wij / we | schamen |
| jullie | schamen |
| zij / ze | schamen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | schaamde |
| jij / je | schaamde |
| hij / zij / het | schaamde |
| wij / we | schaamden |
| jullie | schaamden |
| zij / ze | schaamden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | schaam |
| jullie (archaïsch) | schaamt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | schamen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | schamend |
Voltooid deelwoord
| — | geschaamd |