Conjugation of rinkelen
ˈrɪŋ.kə.lə(n)een hel klinkend gebroken geluid geven Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | rinkel |
| jij / je | rinkelt |
| hij / zij / het | rinkelt |
| wij / we | rinkelen |
| jullie | rinkelen |
| zij / ze | rinkelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | rinkelde |
| jij / je | rinkelde |
| hij / zij / het | rinkelde |
| wij / we | rinkelden |
| jullie | rinkelden |
| zij / ze | rinkelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | rinkele |
| jij / je | rinkele |
| hij / zij / het | rinkele |
| wij / we | rinkelen |
| jullie | rinkelen |
| zij / ze | rinkelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | rinkelde |
| jij / je | rinkelde |
| hij / zij / het | rinkelde |
| wij / we | rinkelden |
| jullie | rinkelden |
| zij / ze | rinkelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | rinkel |
| jullie (archaïsch) | rinkelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | rinkelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | rinkelend |
Voltooid deelwoord
| — | gerinkeld |