Conjugation of rijmen
ˈrɛi̯.mə(n)woorden of regels zo op elkaar laten volgen dat er een opvallende herhaling van klanken ontstaat Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | rijm |
| jij / je | rijmt |
| hij / zij / het | rijmt |
| wij / we | rijmen |
| jullie | rijmen |
| zij / ze | rijmen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | rijmde |
| jij / je | rijmde |
| hij / zij / het | rijmde |
| wij / we | rijmden |
| jullie | rijmden |
| zij / ze | rijmden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | rijme |
| jij / je | rijme |
| hij / zij / het | rijme |
| wij / we | rijmen |
| jullie | rijmen |
| zij / ze | rijmen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | rijmde |
| jij / je | rijmde |
| hij / zij / het | rijmde |
| wij / we | rijmden |
| jullie | rijmden |
| zij / ze | rijmden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | rijm |
| jullie (archaïsch) | rijmt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | rijmen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | rijmend |
Voltooid deelwoord
| — | gerijmd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.