Conjugation of redeneren
reːdəˈneːrə(n)trachten een logisch samenhangend betoog te houden Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | redeneer |
| jij / je | redeneert |
| hij / zij / het | redeneert |
| wij / we | redeneren |
| jullie | redeneren |
| zij / ze | redeneren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | redeneerde |
| jij / je | redeneerde |
| hij / zij / het | redeneerde |
| wij / we | redeneerden |
| jullie | redeneerden |
| zij / ze | redeneerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | redenere |
| jij / je | redenere |
| hij / zij / het | redenere |
| wij / we | redeneren |
| jullie | redeneren |
| zij / ze | redeneren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | redeneerde |
| jij / je | redeneerde |
| hij / zij / het | redeneerde |
| wij / we | redeneerden |
| jullie | redeneerden |
| zij / ze | redeneerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | redeneer |
| jullie (archaïsch) | redeneert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | redeneren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | redenerend |
Voltooid deelwoord
| — | geredeneerd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.