Conjugation of pushen
ˈpu.ʃə(n)iemand opjagen, iemand (te) sterk aansporen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | push |
| jij / je | pusht |
| hij / zij / het | pusht |
| wij / we | pushen |
| jullie | pushen |
| zij / ze | pushen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | pushte |
| jij / je | pushte |
| hij / zij / het | pushte |
| wij / we | pushten |
| jullie | pushten |
| zij / ze | pushten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | pushe |
| jij / je | pushe |
| hij / zij / het | pushe |
| wij / we | pushen |
| jullie | pushen |
| zij / ze | pushen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | pushte |
| jij / je | pushte |
| hij / zij / het | pushte |
| wij / we | pushten |
| jullie | pushten |
| zij / ze | pushten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | push |
| jullie (archaïsch) | pusht |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | pushen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | pushend |
Voltooid deelwoord
| — | gepusht |