Conjugation of prutsen
ˈprʏtsə(n)een vak zonder voldoende kennis of vaardigheid uitoefenen, onhandig bezig zijn, knoeien, broddelen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | pruts |
| jij / je | prutst |
| hij / zij / het | prutst |
| wij / we | prutsen |
| jullie | prutsen |
| zij / ze | prutsen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | prutste |
| jij / je | prutste |
| hij / zij / het | prutste |
| wij / we | prutsten |
| jullie | prutsten |
| zij / ze | prutsten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | prutse |
| jij / je | prutse |
| hij / zij / het | prutse |
| wij / we | prutsen |
| jullie | prutsen |
| zij / ze | prutsen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | prutste |
| jij / je | prutste |
| hij / zij / het | prutste |
| wij / we | prutsten |
| jullie | prutsten |
| zij / ze | prutsten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | pruts |
| jullie (archaïsch) | prutst |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | prutsen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | prutsend |
Voltooid deelwoord
| — | geprutst |