Conjugation of provoceren
ˌproː.voːˈseː.rə(n)een reactie oproepen, uitdagen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | provoceer |
| jij / je | provoceert |
| hij / zij / het | provoceert |
| wij / we | provoceren |
| jullie | provoceren |
| zij / ze | provoceren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | provoceerde |
| jij / je | provoceerde |
| hij / zij / het | provoceerde |
| wij / we | provoceerden |
| jullie | provoceerden |
| zij / ze | provoceerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | provocere |
| jij / je | provocere |
| hij / zij / het | provocere |
| wij / we | provoceren |
| jullie | provoceren |
| zij / ze | provoceren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | provoceerde |
| jij / je | provoceerde |
| hij / zij / het | provoceerde |
| wij / we | provoceerden |
| jullie | provoceerden |
| zij / ze | provoceerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | provoceer |
| jullie (archaïsch) | provoceert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | provoceren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | provocerend |
Voltooid deelwoord
| — | geprovoceerd |