Conjugation of piepen
/ˈpi.pə(n)/onverwacht korte tijd tevoorschijn komen (al dan niet gepaard gaand met een piepgeluid) Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | piep |
| jij / je | piept |
| hij / zij / het | piept |
| wij / we | piepen |
| jullie | piepen |
| zij / ze | piepen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | piepte |
| jij / je | piepte |
| hij / zij / het | piepte |
| wij / we | piepten |
| jullie | piepten |
| zij / ze | piepten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | piepe |
| jij / je | piepe |
| hij / zij / het | piepe |
| wij / we | piepen |
| jullie | piepen |
| zij / ze | piepen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | piepte |
| jij / je | piepte |
| hij / zij / het | piepte |
| wij / we | piepten |
| jullie | piepten |
| zij / ze | piepten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | piep |
| jullie (archaïsch) | piept |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | piepen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | piepend |
Voltooid deelwoord
| — | gepiept |