Conjugation of patenteren
/paː.tɛnˈteː.rə(n)/aanvragen en toegekend krijgen van een patent zodat men als uitvinder van iets het alleenrecht heeft op het exploiteren van een uitvinding Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | patenteer |
| jij / je | patenteert |
| hij / zij / het | patenteert |
| wij / we | patenteren |
| jullie | patenteren |
| zij / ze | patenteren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | patenteerde |
| jij / je | patenteerde |
| hij / zij / het | patenteerde |
| wij / we | patenteerden |
| jullie | patenteerden |
| zij / ze | patenteerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | patentere |
| jij / je | patentere |
| hij / zij / het | patentere |
| wij / we | patenteren |
| jullie | patenteren |
| zij / ze | patenteren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | patenteerde |
| jij / je | patenteerde |
| hij / zij / het | patenteerde |
| wij / we | patenteerden |
| jullie | patenteerden |
| zij / ze | patenteerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | patenteer |
| jullie (archaïsch) | patenteert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | patenteren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | patenterend |
Voltooid deelwoord
| — | gepatenteerd |