Conjugation of ontzeggen
ɔntˈzɛ.ɣə(n)iemand iets ~: een toelating weigeren of intrekken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontzeg |
| jij / je | ontzegt |
| hij / zij / het | ontzegt |
| wij / we | ontzeggen |
| jullie | ontzeggen |
| zij / ze | ontzeggen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontzei |
| jij / je | ontzei |
| hij / zij / het | ontzei |
| wij / we | ontzeiden |
| jullie | ontzeiden |
| zij / ze | ontzeiden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontzegge |
| jij / je | ontzegge |
| hij / zij / het | ontzegge |
| wij / we | ontzeggen |
| jullie | ontzeggen |
| zij / ze | ontzeggen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontzeide |
| jij / je | ontzeide |
| hij / zij / het | ontzeide |
| wij / we | ontzeiden |
| jullie | ontzeiden |
| zij / ze | ontzeiden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontzeg |
| jullie (archaïsch) | ontzegt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontzeggen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontzeggend |
Voltooid deelwoord
| — | ontzegd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.