Conjugation of ontvouwen
/ˌɔntˈvɑu̯.ə(n)/voltooid deelwoord van ontvouwen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontvouw |
| jij / je | ontvouwt |
| hij / zij / het | ontvouwt |
| wij / we | ontvouwen |
| jullie | ontvouwen |
| zij / ze | ontvouwen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontvouwde |
| jij / je | ontvouwde |
| hij / zij / het | ontvouwde |
| wij / we | ontvouwden |
| jullie | ontvouwden |
| zij / ze | ontvouwden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontvouwe |
| jij / je | ontvouwe |
| hij / zij / het | ontvouwe |
| wij / we | ontvouwen |
| jullie | ontvouwen |
| zij / ze | ontvouwen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontvouwde |
| jij / je | ontvouwde |
| hij / zij / het | ontvouwde |
| wij / we | ontvouwden |
| jullie | ontvouwden |
| zij / ze | ontvouwden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontvouw |
| jullie (archaïsch) | ontvouwt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontvouwen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontvouwend |
Voltooid deelwoord
| — | ontvouwen |