Conjugation of ontvoeren
ɔntˈfu.rə(n)wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontvoer |
| jij / je | ontvoert |
| hij / zij / het | ontvoert |
| wij / we | ontvoeren |
| jullie | ontvoeren |
| zij / ze | ontvoeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontvoerde |
| jij / je | ontvoerde |
| hij / zij / het | ontvoerde |
| wij / we | ontvoerden |
| jullie | ontvoerden |
| zij / ze | ontvoerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontvoere |
| jij / je | ontvoere |
| hij / zij / het | ontvoere |
| wij / we | ontvoeren |
| jullie | ontvoeren |
| zij / ze | ontvoeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontvoerde |
| jij / je | ontvoerde |
| hij / zij / het | ontvoerde |
| wij / we | ontvoerden |
| jullie | ontvoerden |
| zij / ze | ontvoerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontvoer |
| jullie (archaïsch) | ontvoert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontvoeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontvoerend |
Voltooid deelwoord
| — | ontvoerd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.