Conjugation of ontvellen
ˌɔntˈvɛ.lə(n)je verwonden zodat er een oppervlakkige wond met een wat groter oppervlak ontstaat Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontvel |
| jij / je | ontvelt |
| hij / zij / het | ontvelt |
| wij / we | ontvellen |
| jullie | ontvellen |
| zij / ze | ontvellen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontvelde |
| jij / je | ontvelde |
| hij / zij / het | ontvelde |
| wij / we | ontvelden |
| jullie | ontvelden |
| zij / ze | ontvelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontvelle |
| jij / je | ontvelle |
| hij / zij / het | ontvelle |
| wij / we | ontvellen |
| jullie | ontvellen |
| zij / ze | ontvellen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontvelde |
| jij / je | ontvelde |
| hij / zij / het | ontvelde |
| wij / we | ontvelden |
| jullie | ontvelden |
| zij / ze | ontvelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontvel |
| jullie (archaïsch) | ontvelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontvellen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontvellend |
Voltooid deelwoord
| — | ontveld |