Conjugation of ontvechten
ˌɔntˈvɛxtə(n)to take away by fighting, to obtain by fighting Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontvecht |
| jij / je | ontvecht |
| hij / zij / het | ontvecht |
| wij / we | ontvechten |
| jullie | ontvechten |
| zij / ze | ontvechten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontvocht |
| jij / je | ontvocht |
| hij / zij / het | ontvocht |
| wij / we | ontvochten |
| jullie | ontvochten |
| zij / ze | ontvochten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontvechte |
| jij / je | ontvechte |
| hij / zij / het | ontvechte |
| wij / we | ontvechten |
| jullie | ontvechten |
| zij / ze | ontvechten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontvochte |
| jij / je | ontvochte |
| hij / zij / het | ontvochte |
| wij / we | ontvochten |
| jullie | ontvochten |
| zij / ze | ontvochten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontvecht |
| jullie (archaïsch) | ontvecht |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontvechten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontvechtend |
Voltooid deelwoord
| — | ontvochten |