Conjugation of ontvallen
ˌɔntˈvɑlə(n)uit iemands hand vallen in overdrachtelijke, vaak religieuze, zin Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontval |
| jij / je | ontvalt |
| hij / zij / het | ontvalt |
| wij / we | ontvallen |
| jullie | ontvallen |
| zij / ze | ontvallen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontviel |
| jij / je | ontviel |
| hij / zij / het | ontviel |
| wij / we | ontvielen |
| jullie | ontvielen |
| zij / ze | ontvielen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontvalle |
| jij / je | ontvalle |
| hij / zij / het | ontvalle |
| wij / we | ontvallen |
| jullie | ontvallen |
| zij / ze | ontvallen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontviele |
| jij / je | ontviele |
| hij / zij / het | ontviele |
| wij / we | ontvielen |
| jullie | ontvielen |
| zij / ze | ontvielen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontval |
| jullie (archaïsch) | ontvalt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontvallen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontvallend |
Voltooid deelwoord
| — | ontvallen |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.