Conjugation of ontstellen
ˌɔntˈstɛ.lə(n)in sterke mate verontrusten, van zijn stuk brengen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontstel |
| jij / je | ontstelt |
| hij / zij / het | ontstelt |
| wij / we | ontstellen |
| jullie | ontstellen |
| zij / ze | ontstellen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontstelde |
| jij / je | ontstelde |
| hij / zij / het | ontstelde |
| wij / we | ontstelden |
| jullie | ontstelden |
| zij / ze | ontstelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontstelle |
| jij / je | ontstelle |
| hij / zij / het | ontstelle |
| wij / we | ontstellen |
| jullie | ontstellen |
| zij / ze | ontstellen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontstelde |
| jij / je | ontstelde |
| hij / zij / het | ontstelde |
| wij / we | ontstelden |
| jullie | ontstelden |
| zij / ze | ontstelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontstel |
| jullie (archaïsch) | ontstelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontstellen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontstellend |
Voltooid deelwoord
| — | ontsteld |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.