Conjugation of ontsluipen
ˌɔntˈslœy̯pə(n)to sneak away, to escape by sneaking Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontsluip |
| jij / je | ontsluipt |
| hij / zij / het | ontsluipt |
| wij / we | ontsluipen |
| jullie | ontsluipen |
| zij / ze | ontsluipen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontsloop |
| jij / je | ontsloop |
| hij / zij / het | ontsloop |
| wij / we | ontslopen |
| jullie | ontslopen |
| zij / ze | ontslopen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontsluipe |
| jij / je | ontsluipe |
| hij / zij / het | ontsluipe |
| wij / we | ontsluipen |
| jullie | ontsluipen |
| zij / ze | ontsluipen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontslope |
| jij / je | ontslope |
| hij / zij / het | ontslope |
| wij / we | ontslopen |
| jullie | ontslopen |
| zij / ze | ontslopen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontsluip |
| jullie (archaïsch) | ontsluipt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontsluipen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontsluipend |
Voltooid deelwoord
| — | ontslopen |