Conjugation of ontroeren
/ˌɔntˈru.rə(n)/gevoelens van medeleven, vertedering of getroffenheid oproepen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontroer |
| jij / je | ontroert |
| hij / zij / het | ontroert |
| wij / we | ontroeren |
| jullie | ontroeren |
| zij / ze | ontroeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontroerde |
| jij / je | ontroerde |
| hij / zij / het | ontroerde |
| wij / we | ontroerden |
| jullie | ontroerden |
| zij / ze | ontroerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontroere |
| jij / je | ontroere |
| hij / zij / het | ontroere |
| wij / we | ontroeren |
| jullie | ontroeren |
| zij / ze | ontroeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontroerde |
| jij / je | ontroerde |
| hij / zij / het | ontroerde |
| wij / we | ontroerden |
| jullie | ontroerden |
| zij / ze | ontroerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontroer |
| jullie (archaïsch) | ontroert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontroeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontroerend |
Voltooid deelwoord
| — | ontroerd |