Conjugation of ontlokken
ˌɔntˈlɔ.kə(n)teweegbrengen (typisch van iets dat inherent aanwezig is, maar dat men niet zomaar wil prijsgeven): Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontlok |
| jij / je | ontlokt |
| hij / zij / het | ontlokt |
| wij / we | ontlokken |
| jullie | ontlokken |
| zij / ze | ontlokken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontlokte |
| jij / je | ontlokte |
| hij / zij / het | ontlokte |
| wij / we | ontlokten |
| jullie | ontlokten |
| zij / ze | ontlokten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontlokke |
| jij / je | ontlokke |
| hij / zij / het | ontlokke |
| wij / we | ontlokken |
| jullie | ontlokken |
| zij / ze | ontlokken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontlokte |
| jij / je | ontlokte |
| hij / zij / het | ontlokte |
| wij / we | ontlokten |
| jullie | ontlokten |
| zij / ze | ontlokten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontlok |
| jullie (archaïsch) | ontlokt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontlokken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontlokkend |
Voltooid deelwoord
| — | ontlokt |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.