Conjugation of ontlaten
/ˌɔntˈlaːtə(n)/zich ~ een onverhoedse uitspraak doen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontlaat |
| jij / je | ontlaat |
| hij / zij / het | ontlaat |
| wij / we | ontlaten |
| jullie | ontlaten |
| zij / ze | ontlaten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontliet |
| jij / je | ontliet |
| hij / zij / het | ontliet |
| wij / we | ontlieten |
| jullie | ontlieten |
| zij / ze | ontlieten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontlate |
| jij / je | ontlate |
| hij / zij / het | ontlate |
| wij / we | ontlaten |
| jullie | ontlaten |
| zij / ze | ontlaten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontliete |
| jij / je | ontliete |
| hij / zij / het | ontliete |
| wij / we | ontlieten |
| jullie | ontlieten |
| zij / ze | ontlieten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontlaat |
| jullie (archaïsch) | ontlaat |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontlaten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontlatend |
Voltooid deelwoord
| — | ontlaten |