Conjugation of onterven
ˌɔntˈɛr.və(n)bepalen dat iemand niet langer voor een deel in de erfenis in aanmerking komt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | onterf |
| jij / je | onterft |
| hij / zij / het | onterft |
| wij / we | onterven |
| jullie | onterven |
| zij / ze | onterven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | onterfde |
| jij / je | onterfde |
| hij / zij / het | onterfde |
| wij / we | onterfden |
| jullie | onterfden |
| zij / ze | onterfden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | onterve |
| jij / je | onterve |
| hij / zij / het | onterve |
| wij / we | onterven |
| jullie | onterven |
| zij / ze | onterven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | onterfde |
| jij / je | onterfde |
| hij / zij / het | onterfde |
| wij / we | onterfden |
| jullie | onterfden |
| zij / ze | onterfden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | onterf |
| jullie (archaïsch) | onterft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | onterven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontervend |
Voltooid deelwoord
| — | onterfd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.