Conjugation of observeren
/ˌɔp.sɛrˈveː.rə(n)/gericht via de zintuigen van iets kennis nemen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | observeer |
| jij / je | observeert |
| hij / zij / het | observeert |
| wij / we | observeren |
| jullie | observeren |
| zij / ze | observeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | observeerde |
| jij / je | observeerde |
| hij / zij / het | observeerde |
| wij / we | observeerden |
| jullie | observeerden |
| zij / ze | observeerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | observere |
| jij / je | observere |
| hij / zij / het | observere |
| wij / we | observeren |
| jullie | observeren |
| zij / ze | observeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | observeerde |
| jij / je | observeerde |
| hij / zij / het | observeerde |
| wij / we | observeerden |
| jullie | observeerden |
| zij / ze | observeerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | observeer |
| jullie (archaïsch) | observeert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | observeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | observerend |
Voltooid deelwoord
| — | geobserveerd |