Conjugation of mutileren
my.tiˈleː.rə(n)iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | mutileer |
| jij / je | mutileert |
| hij / zij / het | mutileert |
| wij / we | mutileren |
| jullie | mutileren |
| zij / ze | mutileren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | mutileerde |
| jij / je | mutileerde |
| hij / zij / het | mutileerde |
| wij / we | mutileerden |
| jullie | mutileerden |
| zij / ze | mutileerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | mutilere |
| jij / je | mutilere |
| hij / zij / het | mutilere |
| wij / we | mutileren |
| jullie | mutileren |
| zij / ze | mutileren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | mutileerde |
| jij / je | mutileerde |
| hij / zij / het | mutileerde |
| wij / we | mutileerden |
| jullie | mutileerden |
| zij / ze | mutileerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | mutileer |
| jullie (archaïsch) | mutileert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | mutileren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | mutilerend |
Voltooid deelwoord
| — | gemutileerd |