Conjugation of mijden
ˈmɛi̯də(n)ontwijken, trachten niet in aanraking te komen met iets of iemand Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | mijd |
| jij / je | mijdt |
| hij / zij / het | mijdt |
| wij / we | mijden |
| jullie | mijden |
| zij / ze | mijden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | meed |
| jij / je | meed |
| hij / zij / het | meed |
| wij / we | meden |
| jullie | meden |
| zij / ze | meden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | mijde |
| jij / je | mijde |
| hij / zij / het | mijde |
| wij / we | mijden |
| jullie | mijden |
| zij / ze | mijden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | mede |
| jij / je | mede |
| hij / zij / het | mede |
| wij / we | meden |
| jullie | meden |
| zij / ze | meden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | mijd |
| jullie (archaïsch) | mijdt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | mijden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | mijdend |
Voltooid deelwoord
| — | gemeden |