Conjugation of martelen
ˈmɑr.tə.lə(n)een gevangene onderwerpen aan lichamelijke en/of geestelijke pijniging, voornamelijk teneinde informatie los te krijgen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | martel |
| jij / je | martelt |
| hij / zij / het | martelt |
| wij / we | martelen |
| jullie | martelen |
| zij / ze | martelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | martelde |
| jij / je | martelde |
| hij / zij / het | martelde |
| wij / we | martelden |
| jullie | martelden |
| zij / ze | martelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | martele |
| jij / je | martele |
| hij / zij / het | martele |
| wij / we | martelen |
| jullie | martelen |
| zij / ze | martelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | martelde |
| jij / je | martelde |
| hij / zij / het | martelde |
| wij / we | martelden |
| jullie | martelden |
| zij / ze | martelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | martel |
| jullie (archaïsch) | martelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | martelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | martelend |
Voltooid deelwoord
| — | gemarteld |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.