Conjugation of kwijlen
ˈkʋɛi̯lə(n)een vloed van speeksel onwillekeurig uit de mond laten lopen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | kwijl |
| jij / je | kwijlt |
| hij / zij / het | kwijlt |
| wij / we | kwijlen |
| jullie | kwijlen |
| zij / ze | kwijlen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | kwijlde |
| jij / je | kwijlde |
| hij / zij / het | kwijlde |
| wij / we | kwijlden |
| jullie | kwijlden |
| zij / ze | kwijlden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | kwijle |
| jij / je | kwijle |
| hij / zij / het | kwijle |
| wij / we | kwijlen |
| jullie | kwijlen |
| zij / ze | kwijlen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | kwijlde |
| jij / je | kwijlde |
| hij / zij / het | kwijlde |
| wij / we | kwijlden |
| jullie | kwijlden |
| zij / ze | kwijlden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | kwijl |
| jullie (archaïsch) | kwijlt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | kwijlen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | kwijlend |
Voltooid deelwoord
| — | gekwijld |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.