Conjugation of kronkelen
/ˈkrɔŋ.kə.lə(n)/in veel bochten ergens heen lopen of bewegen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | kronkel |
| jij / je | kronkelt |
| hij / zij / het | kronkelt |
| wij / we | kronkelen |
| jullie | kronkelen |
| zij / ze | kronkelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | kronkelde |
| jij / je | kronkelde |
| hij / zij / het | kronkelde |
| wij / we | kronkelden |
| jullie | kronkelden |
| zij / ze | kronkelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | kronkele |
| jij / je | kronkele |
| hij / zij / het | kronkele |
| wij / we | kronkelen |
| jullie | kronkelen |
| zij / ze | kronkelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | kronkelde |
| jij / je | kronkelde |
| hij / zij / het | kronkelde |
| wij / we | kronkelden |
| jullie | kronkelden |
| zij / ze | kronkelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | kronkel |
| jullie (archaïsch) | kronkelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | kronkelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | kronkelend |
Voltooid deelwoord
| — | gekronkeld |