Conjugation of kolven
/ˈkɔlvə(n)/een sport waarbij de bal met een slaghout tegen een paal moet worden geslagen om zo punten te scoren Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | kolf |
| jij / je | kolft |
| hij / zij / het | kolft |
| wij / we | kolven |
| jullie | kolven |
| zij / ze | kolven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | kolfde |
| jij / je | kolfde |
| hij / zij / het | kolfde |
| wij / we | kolfden |
| jullie | kolfden |
| zij / ze | kolfden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | kolve |
| jij / je | kolve |
| hij / zij / het | kolve |
| wij / we | kolven |
| jullie | kolven |
| zij / ze | kolven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | kolfde |
| jij / je | kolfde |
| hij / zij / het | kolfde |
| wij / we | kolfden |
| jullie | kolfden |
| zij / ze | kolfden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | kolf |
| jullie (archaïsch) | kolft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | kolven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | kolvend |
Voltooid deelwoord
| — | gekolfd |