Conjugation of knauwen
ˈknɑu̯.ə(n)inslikken van de uitgang -en in de uitspraak van een woord, met name in het Gronings Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | knauw |
| jij / je | knauwt |
| hij / zij / het | knauwt |
| wij / we | knauwen |
| jullie | knauwen |
| zij / ze | knauwen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | knauwde |
| jij / je | knauwde |
| hij / zij / het | knauwde |
| wij / we | knauwden |
| jullie | knauwden |
| zij / ze | knauwden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | knauwe |
| jij / je | knauwe |
| hij / zij / het | knauwe |
| wij / we | knauwen |
| jullie | knauwen |
| zij / ze | knauwen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | knauwde |
| jij / je | knauwde |
| hij / zij / het | knauwde |
| wij / we | knauwden |
| jullie | knauwden |
| zij / ze | knauwden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | knauw |
| jullie (archaïsch) | knauwt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | knauwen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | knauwend |
Voltooid deelwoord
| — | geknauwd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.