Conjugation of knarsen
ˈknɑr.sə(n)geluid voortbrengen door twee hard oneffen voorwerpen met kracht over elkaar heen te bewegen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | knars |
| jij / je | knarst |
| hij / zij / het | knarst |
| wij / we | knarsen |
| jullie | knarsen |
| zij / ze | knarsen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | knarste |
| jij / je | knarste |
| hij / zij / het | knarste |
| wij / we | knarsten |
| jullie | knarsten |
| zij / ze | knarsten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | knarse |
| jij / je | knarse |
| hij / zij / het | knarse |
| wij / we | knarsen |
| jullie | knarsen |
| zij / ze | knarsen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | knarste |
| jij / je | knarste |
| hij / zij / het | knarste |
| wij / we | knarsten |
| jullie | knarsten |
| zij / ze | knarsten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | knars |
| jullie (archaïsch) | knarst |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | knarsen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | knarsend |
Voltooid deelwoord
| — | geknarst |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.