Conjugation of knakken
/ˈknɑ.kə(n)/breken waarbij de uiteinden nog aan elkaar vast blijven Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | knak |
| jij / je | knakt |
| hij / zij / het | knakt |
| wij / we | knakken |
| jullie | knakken |
| zij / ze | knakken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | knakte |
| jij / je | knakte |
| hij / zij / het | knakte |
| wij / we | knakten |
| jullie | knakten |
| zij / ze | knakten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | knakke |
| jij / je | knakke |
| hij / zij / het | knakke |
| wij / we | knakken |
| jullie | knakken |
| zij / ze | knakken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | knakte |
| jij / je | knakte |
| hij / zij / het | knakte |
| wij / we | knakten |
| jullie | knakten |
| zij / ze | knakten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | knak |
| jullie (archaïsch) | knakt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | knakken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | knakkend |
Voltooid deelwoord
| — | geknakt |