Conjugation of knabbelen
/ˈknɑ.bə.lə(n)/~ aan, ~ op met de tanden stukjes ergens van afbijten, met kleine beten knagen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | knabbel |
| jij / je | knabbelt |
| hij / zij / het | knabbelt |
| wij / we | knabbelen |
| jullie | knabbelen |
| zij / ze | knabbelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | knabbelde |
| jij / je | knabbelde |
| hij / zij / het | knabbelde |
| wij / we | knabbelden |
| jullie | knabbelden |
| zij / ze | knabbelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | knabbele |
| jij / je | knabbele |
| hij / zij / het | knabbele |
| wij / we | knabbelen |
| jullie | knabbelen |
| zij / ze | knabbelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | knabbelde |
| jij / je | knabbelde |
| hij / zij / het | knabbelde |
| wij / we | knabbelden |
| jullie | knabbelden |
| zij / ze | knabbelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | knabbel |
| jullie (archaïsch) | knabbelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | knabbelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | knabbelend |
Voltooid deelwoord
| — | geknabbeld |