Conjugation of klieven
ˈklivənlangs een scherp breukvlak in tweeën hakken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | klief |
| jij / je | klieft |
| hij / zij / het | klieft |
| wij / we | klieven |
| jullie | klieven |
| zij / ze | klieven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | kliefde |
| jij / je | kliefde |
| hij / zij / het | kliefde |
| wij / we | kliefden |
| jullie | kliefden |
| zij / ze | kliefden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | klieve |
| jij / je | klieve |
| hij / zij / het | klieve |
| wij / we | klieven |
| jullie | klieven |
| zij / ze | klieven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | kliefde |
| jij / je | kliefde |
| hij / zij / het | kliefde |
| wij / we | kliefden |
| jullie | kliefden |
| zij / ze | kliefden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | klief |
| jullie (archaïsch) | klieft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | klieven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | klievend |
Voltooid deelwoord
| — | gekliefd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.