Conjugation of klauwen
ˈklɑu̯ə(n)iets wegnemen van iemand en het zich wederrechtelijk toe-eigenen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | klauw |
| jij / je | klauwt |
| hij / zij / het | klauwt |
| wij / we | klauwen |
| jullie | klauwen |
| zij / ze | klauwen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | klauwde |
| jij / je | klauwde |
| hij / zij / het | klauwde |
| wij / we | klauwden |
| jullie | klauwden |
| zij / ze | klauwden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | klauwe |
| jij / je | klauwe |
| hij / zij / het | klauwe |
| wij / we | klauwen |
| jullie | klauwen |
| zij / ze | klauwen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | klauwde |
| jij / je | klauwde |
| hij / zij / het | klauwde |
| wij / we | klauwden |
| jullie | klauwden |
| zij / ze | klauwden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | klauw |
| jullie (archaïsch) | klauwt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | klauwen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | klauwend |
Voltooid deelwoord
| — | geklauwd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.