Conjugation of isoleren
/i.zoːˈleː.rə(n)/een bepaalde stof in zuivere vorm in handen zien te krijgen door deze te scheiden van alle andere stoffen in een mengsel Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | isoleer |
| jij / je | isoleert |
| hij / zij / het | isoleert |
| wij / we | isoleren |
| jullie | isoleren |
| zij / ze | isoleren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | isoleerde |
| jij / je | isoleerde |
| hij / zij / het | isoleerde |
| wij / we | isoleerden |
| jullie | isoleerden |
| zij / ze | isoleerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | isolere |
| jij / je | isolere |
| hij / zij / het | isolere |
| wij / we | isoleren |
| jullie | isoleren |
| zij / ze | isoleren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | isoleerde |
| jij / je | isoleerde |
| hij / zij / het | isoleerde |
| wij / we | isoleerden |
| jullie | isoleerden |
| zij / ze | isoleerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | isoleer |
| jullie (archaïsch) | isoleert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | isoleren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | isolerend |
Voltooid deelwoord
| — | geïsoleerd |