Conjugation of intimideren
ɪn.ti.miˈdeː.rə(n)iemands gedrag beïnvloeden door hem angst aan te jagen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | intimideer |
| jij / je | intimideert |
| hij / zij / het | intimideert |
| wij / we | intimideren |
| jullie | intimideren |
| zij / ze | intimideren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | intimideerde |
| jij / je | intimideerde |
| hij / zij / het | intimideerde |
| wij / we | intimideerden |
| jullie | intimideerden |
| zij / ze | intimideerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | intimidere |
| jij / je | intimidere |
| hij / zij / het | intimidere |
| wij / we | intimideren |
| jullie | intimideren |
| zij / ze | intimideren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | intimideerde |
| jij / je | intimideerde |
| hij / zij / het | intimideerde |
| wij / we | intimideerden |
| jullie | intimideerden |
| zij / ze | intimideerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | intimideer |
| jullie (archaïsch) | intimideert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | intimideren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | intimiderend |
Voltooid deelwoord
| — | geïntimideerd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.