Conjugation of initiëren
het initiatief nemen (tot iets), (iets) in gang zetten Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | initieer |
| jij / je | initieert |
| hij / zij / het | initieert |
| wij / we | initiëren |
| jullie | initiëren |
| zij / ze | initiëren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | initieerde |
| jij / je | initieerde |
| hij / zij / het | initieerde |
| wij / we | initieerden |
| jullie | initieerden |
| zij / ze | initieerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | initiëre |
| jij / je | initiëre |
| hij / zij / het | initiëre |
| wij / we | initiëren |
| jullie | initiëren |
| zij / ze | initiëren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | initieerde |
| jij / je | initieerde |
| hij / zij / het | initieerde |
| wij / we | initieerden |
| jullie | initieerden |
| zij / ze | initieerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | initieer |
| jullie (archaïsch) | initieert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | initiëren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | initiërend |
Voltooid deelwoord
| — | geïnitieerd |