Conjugation of grijpen
/ˈɣrɛi̯pə(n)/naast grijpen: iets missen, iets niet te pakken kunnen krijgen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | grijp |
| jij / je | grijpt |
| hij / zij / het | grijpt |
| wij / we | grijpen |
| jullie | grijpen |
| zij / ze | grijpen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | greep |
| jij / je | greep |
| hij / zij / het | greep |
| wij / we | grepen |
| jullie | grepen |
| zij / ze | grepen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | grijpe |
| jij / je | grijpe |
| hij / zij / het | grijpe |
| wij / we | grijpen |
| jullie | grijpen |
| zij / ze | grijpen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | grepe |
| jij / je | grepe |
| hij / zij / het | grepe |
| wij / we | grepen |
| jullie | grepen |
| zij / ze | grepen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | grijp |
| jullie (archaïsch) | grijpt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | grijpen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | grijpend |
Voltooid deelwoord
| — | gegrepen |