Conjugation of fragmenteren
frɑxmɛnˈteːrə(n)in kleine brokstukken uiteen doen vallen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | fragmenteer |
| jij / je | fragmenteert |
| hij / zij / het | fragmenteert |
| wij / we | fragmenteren |
| jullie | fragmenteren |
| zij / ze | fragmenteren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | fragmenteerde |
| jij / je | fragmenteerde |
| hij / zij / het | fragmenteerde |
| wij / we | fragmenteerden |
| jullie | fragmenteerden |
| zij / ze | fragmenteerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | fragmentere |
| jij / je | fragmentere |
| hij / zij / het | fragmentere |
| wij / we | fragmenteren |
| jullie | fragmenteren |
| zij / ze | fragmenteren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | fragmenteerde |
| jij / je | fragmenteerde |
| hij / zij / het | fragmenteerde |
| wij / we | fragmenteerden |
| jullie | fragmenteerden |
| zij / ze | fragmenteerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | fragmenteer |
| jullie (archaïsch) | fragmenteert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | fragmenteren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | fragmenterend |
Voltooid deelwoord
| — | gefragmenteerd |