Conjugation of fladderen
ˈflɑdərə(n)flutter, vorm van hartritme, waarbij de boezems of kamers zich zeer snel ritmisch samentrekken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | fladder |
| jij / je | fladdert |
| hij / zij / het | fladdert |
| wij / we | fladderen |
| jullie | fladderen |
| zij / ze | fladderen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | fladderde |
| jij / je | fladderde |
| hij / zij / het | fladderde |
| wij / we | fladderden |
| jullie | fladderden |
| zij / ze | fladderden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | fladdere |
| jij / je | fladdere |
| hij / zij / het | fladdere |
| wij / we | fladderen |
| jullie | fladderen |
| zij / ze | fladderen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | fladderde |
| jij / je | fladderde |
| hij / zij / het | fladderde |
| wij / we | fladderden |
| jullie | fladderden |
| zij / ze | fladderden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | fladder |
| jullie (archaïsch) | fladdert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | fladderen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | fladderend |
Voltooid deelwoord
| — | gefladderd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.