Conjugation of erven
ˈɛrvə(n)de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | erf |
| jij / je | erft |
| hij / zij / het | erft |
| wij / we | erven |
| jullie | erven |
| zij / ze | erven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | erfde |
| jij / je | erfde |
| hij / zij / het | erfde |
| wij / we | erfden |
| jullie | erfden |
| zij / ze | erfden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | erve |
| jij / je | erve |
| hij / zij / het | erve |
| wij / we | erven |
| jullie | erven |
| zij / ze | erven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | erfde |
| jij / je | erfde |
| hij / zij / het | erfde |
| wij / we | erfden |
| jullie | erfden |
| zij / ze | erfden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | erf |
| jullie (archaïsch) | erft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | erven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ervend |
Voltooid deelwoord
| — | geërfd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.