Conjugation of durven
ˈdʏrvə(n)Zuidelijk Nederlands een bepaalde, veelal onwenselijke eigenschap vertonen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | durf |
| jij / je | durft |
| hij / zij / het | durft |
| wij / we | durven |
| jullie | durven |
| zij / ze | durven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | durfde |
| jij / je | durfde |
| hij / zij / het | durfde |
| wij / we | durfden |
| jullie | durfden |
| zij / ze | durfden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | durve |
| jij / je | durve |
| hij / zij / het | durve |
| wij / we | durven |
| jullie | durven |
| zij / ze | durven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | durfde |
| jij / je | durfde |
| hij / zij / het | durfde |
| wij / we | durfden |
| jullie | durfden |
| zij / ze | durfden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | durf |
| jullie (archaïsch) | durft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | durven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | durvend |
Voltooid deelwoord
| — | gedurfd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.