Conjugation of distantiëren
dɪs.tɑn.siˈjeː.rə(n)zich ~ van: afstand nemen van, beweren niet betrokken of verantwoordelijk te zijn voor iets Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | distantieer |
| jij / je | distantieert |
| hij / zij / het | distantieert |
| wij / we | distantiëren |
| jullie | distantiëren |
| zij / ze | distantiëren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | distantieerde |
| jij / je | distantieerde |
| hij / zij / het | distantieerde |
| wij / we | distantieerden |
| jullie | distantieerden |
| zij / ze | distantieerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | distantiëre |
| jij / je | distantiëre |
| hij / zij / het | distantiëre |
| wij / we | distantiëren |
| jullie | distantiëren |
| zij / ze | distantiëren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | distantieerde |
| jij / je | distantieerde |
| hij / zij / het | distantieerde |
| wij / we | distantieerden |
| jullie | distantieerden |
| zij / ze | distantieerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | distantieer |
| jullie (archaïsch) | distantieert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | distantiëren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | distantiërend |
Voltooid deelwoord
| — | gedistantieerd |