Conjugation of deserteren
/deːzərˈteːrə(n)/het leger waarin men dient in de steek laten Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | deserteer |
| jij / je | deserteert |
| hij / zij / het | deserteert |
| wij / we | deserteren |
| jullie | deserteren |
| zij / ze | deserteren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | deserteerde |
| jij / je | deserteerde |
| hij / zij / het | deserteerde |
| wij / we | deserteerden |
| jullie | deserteerden |
| zij / ze | deserteerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | desertere |
| jij / je | desertere |
| hij / zij / het | desertere |
| wij / we | deserteren |
| jullie | deserteren |
| zij / ze | deserteren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | deserteerde |
| jij / je | deserteerde |
| hij / zij / het | deserteerde |
| wij / we | deserteerden |
| jullie | deserteerden |
| zij / ze | deserteerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | deserteer |
| jullie (archaïsch) | deserteert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | deserteren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | deserterend |
Voltooid deelwoord
| — | gedeserteerd |