Conjugation of conjugeren
kɔnjyˈɣeːrə(n)de vervoegde vormen van een werkwoord vormen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | conjugeer |
| jij / je | conjugeert |
| hij / zij / het | conjugeert |
| wij / we | conjugeren |
| jullie | conjugeren |
| zij / ze | conjugeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | conjugeerde |
| jij / je | conjugeerde |
| hij / zij / het | conjugeerde |
| wij / we | conjugeerden |
| jullie | conjugeerden |
| zij / ze | conjugeerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | conjugere |
| jij / je | conjugere |
| hij / zij / het | conjugere |
| wij / we | conjugeren |
| jullie | conjugeren |
| zij / ze | conjugeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | conjugeerde |
| jij / je | conjugeerde |
| hij / zij / het | conjugeerde |
| wij / we | conjugeerden |
| jullie | conjugeerden |
| zij / ze | conjugeerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | conjugeer |
| jullie (archaïsch) | conjugeert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | conjugeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | conjugerend |
Voltooid deelwoord
| — | geconjugeerd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.