Conjugation of confronteren
kɔnfrɔnˈteːrə(n)~met: iemand laten zien wat diegene heeft gedaan (en wat diegene liever niet zou willen weten) Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | confronteer |
| jij / je | confronteert |
| hij / zij / het | confronteert |
| wij / we | confronteren |
| jullie | confronteren |
| zij / ze | confronteren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | confronteerde |
| jij / je | confronteerde |
| hij / zij / het | confronteerde |
| wij / we | confronteerden |
| jullie | confronteerden |
| zij / ze | confronteerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | confrontere |
| jij / je | confrontere |
| hij / zij / het | confrontere |
| wij / we | confronteren |
| jullie | confronteren |
| zij / ze | confronteren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | confronteerde |
| jij / je | confronteerde |
| hij / zij / het | confronteerde |
| wij / we | confronteerden |
| jullie | confronteerden |
| zij / ze | confronteerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | confronteer |
| jullie (archaïsch) | confronteert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | confronteren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | confronterend |
Voltooid deelwoord
| — | geconfronteerd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.