Conjugation of concurreren
/ˌkɔŋkʏˈreːrə(n)/wedijveren in het algemeen, iemand concurreert met iemand, als de ene wint verliest de andere Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | concurreer |
| jij / je | concurreert |
| hij / zij / het | concurreert |
| wij / we | concurreren |
| jullie | concurreren |
| zij / ze | concurreren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | concurreerde |
| jij / je | concurreerde |
| hij / zij / het | concurreerde |
| wij / we | concurreerden |
| jullie | concurreerden |
| zij / ze | concurreerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | concurrere |
| jij / je | concurrere |
| hij / zij / het | concurrere |
| wij / we | concurreren |
| jullie | concurreren |
| zij / ze | concurreren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | concurreerde |
| jij / je | concurreerde |
| hij / zij / het | concurreerde |
| wij / we | concurreerden |
| jullie | concurreerden |
| zij / ze | concurreerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | concurreer |
| jullie (archaïsch) | concurreert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | concurreren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | concurrerend |
Voltooid deelwoord
| — | geconcurreerd |