Conjugation of coïncideren
/ˌkoːɪnsiˈdeːrə(n)/het samenvallen in ruimte of tijd vaststellen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | coïncideer |
| jij / je | coïncideert |
| hij / zij / het | coïncideert |
| wij / we | coïncideren |
| jullie | coïncideren |
| zij / ze | coïncideren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | coïncideerde |
| jij / je | coïncideerde |
| hij / zij / het | coïncideerde |
| wij / we | coïncideerden |
| jullie | coïncideerden |
| zij / ze | coïncideerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | coïncidere |
| jij / je | coïncidere |
| hij / zij / het | coïncidere |
| wij / we | coïncideren |
| jullie | coïncideren |
| zij / ze | coïncideren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | coïncideerde |
| jij / je | coïncideerde |
| hij / zij / het | coïncideerde |
| wij / we | coïncideerden |
| jullie | coïncideerden |
| zij / ze | coïncideerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | coïncideer |
| jullie (archaïsch) | coïncideert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | coïncideren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | coïnciderend |
Voltooid deelwoord
| — | gecoïncideerd |