Conjugation of blinken
ˈblɪŋkə(n)in opvallende mate licht weerkaatsen of uitzenden Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | blink |
| jij / je | blinkt |
| hij / zij / het | blinkt |
| wij / we | blinken |
| jullie | blinken |
| zij / ze | blinken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | blonk |
| jij / je | blonk |
| hij / zij / het | blonk |
| wij / we | blonken |
| jullie | blonken |
| zij / ze | blonken |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | blinke |
| jij / je | blinke |
| hij / zij / het | blinke |
| wij / we | blinken |
| jullie | blinken |
| zij / ze | blinken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | blonke |
| jij / je | blonke |
| hij / zij / het | blonke |
| wij / we | blonken |
| jullie | blonken |
| zij / ze | blonken |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | blink |
| jullie (archaïsch) | blinkt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | blinken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | blinkend |
Voltooid deelwoord
| — | geblonken |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.