Conjugation of blijken
ˈblɛi̯kə(n)~ te zijn uit iets duidelijk (geworden) zijn Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | blijk |
| jij / je | blijkt |
| hij / zij / het | blijkt |
| wij / we | blijken |
| jullie | blijken |
| zij / ze | blijken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | bleek |
| jij / je | bleek |
| hij / zij / het | bleek |
| wij / we | bleken |
| jullie | bleken |
| zij / ze | bleken |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | blijke |
| jij / je | blijke |
| hij / zij / het | blijke |
| wij / we | blijken |
| jullie | blijken |
| zij / ze | blijken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | bleke |
| jij / je | bleke |
| hij / zij / het | bleke |
| wij / we | bleken |
| jullie | bleken |
| zij / ze | bleken |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | blijk |
| jullie (archaïsch) | blijkt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | blijken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | blijkend |
Voltooid deelwoord
| — | gebleken |